Dodenherdenking

Om de Tweede Wereldoorlog niet te vergeten, is er in ons land elk jaar de Dodenherdenking. Het woord herdenken betekent: er opnieuw aan denken. Op 4 mei worden de doden herdacht. Dat is een verdrietige dag voor mensen die dan speciaal denken aan hun familieleden en vrienden die zijn omgekomen in de oorlog. Het is ook een dag voor alle mensen in Nederland.

Herdenkingsceremonie

Daarom wordt het nationale Dodenherdenking genoemd. Nationaal, dat wil zeggen dat het om het hele land gaat. Koningin Beatrix legt een krans bij het nationaal monument op de Dam in Amsterdam. Dat doet zij namens het hele volk. De burgemeesters in Nederland leggen een krans bij een monument namens alle inwoners van hun gemeenten. Er worden kransen gelegd door de mensen die de Tweede Wereldoorlog overleefd hebben. Ook door alle jonge en oudere mensen die willen herdenken. Wanneer mensen de Tweede Wereldoorlog vergeten, kunnen ze er ook niets van leren. De mensen willen denken aan de doden en zich herinneren wat zij toen gedaan hebben. Ze vinden ook dat er nooit meer oorlog mag komen. In Nederland niet. In Europa niet. Nergens meer.

Even stilstaan

De regering vraagt aan alle mensen op 4 mei 's avonds om acht uur twee minuten stilte. Op het gemeentehuis, op kerktorens en op huizen zie je de rood, wit, blauwe vlag hangen. Mensen hangen de vlag uit als het feest is. Het lijkt vreemd om de vlag bij de Dodenherdenking uit te steken. Zo'n feest is dat niet. De vlag wordt daarom halfstok gehangen. Omdat we denken aan een verdrietige tijd. Mensen nemen bloemen mee naar de Dodenherdenking, die ze bij de monumenten of bij de graven leggen. Met bloemen willen mensen zeggen dat ze aan de doden denken. Ook dat het leven net zo mooi en kleurig is als die bloemen. Ook al is er veel verdriet.

5 mei

De bevrijding komt

Op 5 mei 1945 was heel Nederland bevrijd, omdat het Duitse leger zich overgaf. Het moment kwam, dat je weer kon gaan en staan waar je wilde. Dat je kon zeggen wat je wilde. Uit allerlei landen zijn de bevrijders naar Europa gekomen. Uit de Verenigde Staten van Amerika, Groot Brittannië en het Britse Gemenebest.Bij het Britse Gemenebest behoorden Canada, Nieuw Zeeland en ook Australië. Vanuit het oosten kwamen de soldaten uit Rusland om West-Europa te bevrijden. We noemen die landen de geallieerde landen. Geallieerden zijn bondgenoten. Samen hebben ze ons bevrijd. Nederland was weer vrij. De mensen waren blij dat de oorlog achter de rug was. Kinderen gingen weer naar school. De puinhopen van de oorlog werden opgeruimd.

Koningin Wilhelmina keert terug naar Nederland	Feest samen met de Amerikanen, Polen, Canadezen en Engelsen

Bevrijdingsdag

De bevrijdingsdag 5 mei is een nationale feestdag. De meeste mensen hoeven niet naar hun werk en de kinderen hebben vrij van school. Ze hebben vrij om de vrijheid te vieren. Mensen kunnen naar muziek luisteren, bij elkaar op bezoek gaan of een wandeling maken. De vlaggen wapperen weer bovenaan de vlaggenstokken. Het is een dag om terug te denken aan de bevrijding die op 5 mei 1945 een feit was. In elke provincie wordt op 5 mei een bevrijdingsfestival georganiseerd.

Een bevrijdingsfestival

Vrede kun je leren

Veel kinderen vinden oorlog gaaf en spannend. Trouwens, veel oudere mensen ook. Dat komt door spannende boeken en films over de oorlog. Soms lijkt het alsof je er zelf bij bent, zo spannend is het. Het is waar: de Tweede Wereldoorlog heeft ook iets spannends. Daar is niks mis mee. Maar het was niet alleen spannend, dat heb je kunnen lezen in de verhalen. Je zou kunnen zeggen: Oorlog is indrukwekkend wanneer we terugkijken in de geschiedenis. Voor veel mensen betekende de oorlog angst. Angst om je leven te verliezen. Dat is nog steeds zo, in oorlogen die er nu zijn.

Over vrede

Veel mensen vinden het moeilijk om te vertellen wat vrede is. De één denkt: Het is vrede als er geen oorlog is. De ander denkt aan een lekker zonnetje in de lente en aan een boekje in een hoekje. Weer een ander zegt: `Zo makkelijk is het niet. Het is pas vrede als mensen op een goede manier met elkaar samenleven.' `Ja, daar ben ik het wel mee eens', vindt nog iemand anders. `Als er bovendien geen honger is in de wereld en geen discriminatie, dan is het vrede.' Allemaal verschillende gedachten over vrede. Met elkaar zijn ze allemaal waar.

Kinderen en vrede

We hebben ook aan kinderen gevraagd waar ze aan denken bij het woord vrede. Ze maakten heel verschillende omschrijvingen.

Goed met elkaar samenleven Vrede is geen oorlog Zelf je mening mogen zeggen Geen haat, geen ruzie Vrij zijn in je eigen land Geen honger meer Behulpzaam zijn voor anderen Geen angst hebben Respect hebben voor elkaar Vrolijke mensen

Geen vluchtelingen Je veilig voelen Genoeg eten en drinken Amnesty International is niet meer nodig Geen verdriet meer Geen discriminatie Een eigen plekje op deze wereld Samenwerken Vrijheid van meningsuiting.